Voor degenen die niet weten wie de schrijver Dirk Vanderlinden is, kun je jezelf in een paar korte zinnen voorstellen?

Ik ben opgegroeid in een klein provinciestadje (Halle) ten zuiden van Brussel, net op de taalgrens met Wallonië. Na het afstuderen als psycholoog ben ik aan de slag gegaan bij de inmiddels ter ziele gegane luchtvaartmaatschappij Sabena. Door het werk op de luchthaven en de vele (dienst)reizen heb ik een enorme multiculturele bagage opgedaan. Deze ervaringen zitten verstrengeld in het concept (The Vandiesel Company) en de boeken die ik schrijf. Ook mijn huidig sociaal leven geeft me inspiratie. Mensen die ik ontmoet en situaties die ik hoor vertellen of zelf meemaak, gebruik ik als basis voor wat er zich afspeelt in mijn verhalen.

Voor de boekpresentatie van je meest recente boek (De Chirusa Hyperlink) koos je een kasteel als locatie. Hoe kom je daar nu bij? Wij vinden het geweldig, hoor, maar de vraag staat toch waarom niet gewoon in een boekhandel, wat toegankelijker is voor lezers. Of wil je het speciaal alleen voor genodigden doen?

De eerste twee boeken (Het Geheim van Stolzenfels en De Fiandre Broederschap) heb ik voorgesteld in een klein theater in Mechelen. Dat was heel leuk. Het derde boek (De Bonsai Collectie) heb ik in een boekhandel voorgesteld en dat is ook prima verlopen.
Het kasteel van Gaasbeek speelt een centrale rol in mijn nieuwe boek en is een historisch belangrijk kasteel in de geschiedenis van Vlaanderen. De directeur van het kasteel (want tegenwoordig is dat een museum) was razend enthousiast toen ik hem de vraag stelde en zo is het idee realiteit geworden.
Nu de uitnodigingen verstuurd zijn, krijg ik heel fijne reacties. De mensen zien het helemaal zitten om naar deze locatie te komen. Een boekhandel kan je alle dagen binnenwandelen. Naar een kasteel ga je voor een speciale gelegenheid. Er hangt dan ook een bijzondere sfeer. Wie weet wat er allemaal te gebeuren staat die avond in dat eeuwenoude mysterieuze kasteel… maar geen paniek… de Vandiesel Company waakt J

Voor degenen die je boeken al kennen is het geen nieuws, maar je hebt je personages van de Vandiesel Company gebaseerd op personen uit je eigen omgeving. Waarschijnlijk gaan we bij de boekpresentatie Walker, Mae, Billy, Annette allemaal in het echt ontmoeten. Zouden de echte diehardfans ze herkennen? En heb je bewust hiervoor gekozen, gingen de personen gelijk akkoord? En hebben ze eisen over wat ze willen meemaken in de verhalen van de Company?

Klopt, een aantal personages zijn echt uit het leven gegrepen. Andere zijn een mix van verschillende karakters.
De diehardfans zullen ze meteen herkennen maar alle andere bezoekers eveneens… wait and see J.
De Vandiesel-personages zijn allemaal sterke karakters… dus, ja… ze stellen hun eisen, maar uiteindelijk is het de auteur die het laatste (geschreven) woord heeft.
Als ik dingen schrijf die uit het leven gegrepen zijn of herkenbaar zijn, dan vraag ik altijd eerst de toestemming aan de betrokkenen… of niet, Moon?

Hoeveel delen wil je nog schrijven over de Vandiesel Company of ben je al met iets heel anders bezig?

Ik heb momenteel verhaallijnen klaarliggen voor nog eens 11 boeken… dus ik geraak zonder moeite aan 15 Vandiesel-thrillers.
Ik ben ook nog met twee andere schrijfprojecten bezi,g maar daar vertel ik later graag meer over.

 

Het Chirusa-bier of geuze, de mokken, de T-shirts… juist dat brengt de Vandiesel Company tot leven. Met wie bedenk je die acties van Facebookaccounts en accessoires of is dit helemaal je eigen idee? Al die accessoires zijn superleuk, heeft dat ook een bepaalde bedoeling of vond je dat gewoon leuk?

Kleine correctie wat het bier betreft… het bier dat in het boek De Chirusa Hyperlink een belangrijke rol speelt, is geuze. Dat is een bier dat door toedoen van wilde gisten (die vrij in de lucht hangen in de buurt van Brussel en nergens anders ter wereld) tot stand komt. Het is dus een specialiteit van het Pajottenland, de streek waar een groot deel van De Chirusa Hyperlink zich afspeelt.

De Vandiesel-accessoires en de -acties bedenk ik samen met Beatrijs. Zij is de eindredactrice van de boeken, maar tevens mijn (Vandiesel) soulmate en partner-in-Vandiesel-crime. De producten zijn belangrijk voor de marketing en om naambekendheid te krijgen. We willen namelijk dat zo veel mogelijk mensen de Vandiesel Company leren kennen. Het is leuk om bepaalde ideeën met iemand anders te kunnen aftoetsen of te kunnen uitwerken. Zij zorgt ook voor de discipline, want die ontbreekt weleens bij mij J .

Wij als boekenfreaks zijn natuurlijk erg benieuwd of je zelf ook leest. En zo ja, wat lees je graag? Welke boeken vinden we bij jou in de kast? En voor welke schrijver ren je naar de boekhandel om het boek gelijk aan te schaffen bij een lancering?

Ik lees graag thrillers maar ik ben wel enorm kritisch. Ik hou vooral van Amerikaanse thrillerauteurs zoals Clive Cussler en Steve Berry. Als deze heren een nieuw boek publiceren, dan maak ik er een punt van het snel te hebben en bovendien ook te lezen.

Je boeken vergen de nodige research, daar gaan we zo van uit. Hoe doe je deze research en hoeveel tijd gaat erin zitten voor je tevreden bent en je kunt starten met een boek?

Ik lees veel tijdschriften over geschiedenis en wetenschap. Ik gebruik uiteraard ook het internet, maar pas in tweede lijn. Dit wil zeggen dat ik gericht ga zoeken zodra ik een onderwerp heb waarover ik iets meer wil weten.
Het belangrijkste facet van mijn research is en blijft het contact met de wereld en de mensen om mij heen. Als je even de moeite neemt om met mensen te praten, dan krijg je de meest onwaarschijnlijke dingen te horen. Ik ben ervan overtuigd dat iedereen zou schrikken (meestal in de positieve zin van het woord), mocht je weten wie met welke dingen bezig is en hoeveel die mensen daarvan af weten. Op die manier leer ik het meest bij. Specifiek voor het vierde boek, De Chirusa Hyperlink, heb ik een Raad der Wijzen samengesteld: allemaal goede vrienden die ieder met hun eigen inzichten en kennis feedback of extra info konden geven over de materie waarover ik wou schrijven. Bovendien koppelden we zo het aangename aan het nuttige. Ik deed research voor mijn boek, terwijl we elkaar vaker zagen dan anders en ontzettend veel fun hadden.

Nu we het toch over tijd hebben, wanneer je schrijft ben je waarschijnlijk moeilijk bereikbaar voor het thuisfront hoe reageren ze hierop? En hoe compenseer je dit?

Ik probeer de balans in evenwicht te houden… in Vlaanderen zeggen we: “de kerk in het midden houden”…
Ze kennen mijn schema en deadlines en houden er rekening mee. Tijdens de zomermaanden gaat mijn vrouw vaak voor een of twee weken naar een vriendin in Zuid-Frankrijk en dan kan ik (bijna) helemaal mijn zin doen… tijd nemen om te schrijven, research te doen…en met de boys op stap gaan.

Ben je tijdens het schrijven weleens tegen iets aangelopen wat je niet snel meer zult vergeten? Iets grappigs, iets emotioneels of juist spannends? Wil je dit met ons delen?

Ik maak wel vaker gekke dingen mee maar eentje dat me tijdens het schrijfproces van dit boek is bijgebleven was de vraag van een hele lieve dame die heel graag eens in de huid van een door en door slechte vrouw zou kruipen.
Ik vroeg haar om uitleg en kreeg een heel bizarre fantasie te horen…die ik in het volgende boek ga gebruiken.